କବି ପରିଚୟ

ଏହି 'ସ୍ୱପ୍ନଳ ବିହଙ୍ଗ' କବିତାଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିନ୍ଦୀ କବି ମହାଦେବୀ ବର୍ମାଙ୍କ ରଚିତ 'ମତ୍ ବାନ୍ଧି' କବିତା ଛାୟାରେ ସମ୍ପାଦନା ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଛି।

• କବିଙ୍କ ନାମ: ମହାଦେବୀ ବର୍ମା (ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିନ୍ଦୀ କବି)।

• ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଫାରୁଖାବାଦ।

• ଶିଶୁ କବିତା ରଚନା: 'ବାରହାମାସା', 'ଆଜ ଖରିଡେଙ୍ଗେ ହମ ଜଓ୍ବାଲା', 'ଅବ ୟେ ଚିଡ଼ିୟା କାହାନ ରାହେଗି'।

• ଗଦ୍ୟ ରଚନା: 'ମେରାପରିବାର', 'ଅତୀତ କେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର', 'ସ୍ମୃତି କି ରେଖାଏଁ', ତଥା 'ପଥକେ ସାଥୀ'।

• କବିତା ସଂଗ୍ରହ: 'ନୀହାର', 'ରଶ୍ମୀ', 'ନୀରଜା', 'ସନ୍ଧ୍ୟା ଗୀତ', ଏବଂ 'ଦୀପଶିଖା'।

• ପୁରସ୍କାର: ସାହିତ୍ୟ କୃତି ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି।

• ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରତିଭା: ଏହି ବହୁମୁଖୀ ପ୍ରତିଭା କବି ମହାଦେବୀ ବର୍ମା ମଧ୍ଯ ଜଣେ ଚିତ୍ରକର ଥିଲେ।

🌟 WithTeachers.in🌟

କବିତା ପଦ ଓ ଭାବାର୍ଥ

୧. ପ୍ରଥମ ପଦ

ମୂଳ ପଦ: ସ୍ୱପ୍ନ ଚଢ଼େଇର ପକ୍ଷ କାଟ ନାହିଁ

ଉଡ଼ୁଥାଉ ନୀଳ ନଭ ପରେ,

ଗତିକୁ ତାହାର ବାଧା ଦିଅ ନାହିଁ

ବାନ୍ଧ ନାହିଁ କେବେ ଏ ମାଟିରେ। ॥୧॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ପକ୍ଷ - ଡେଣା,

ନଭ - ଆକାଶ।

ଭାବାର୍ଥ: କବି ଏଠାରେ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ପକ୍ଷୀ ସହିତ ତୁଳନା କରିଛନ୍ତି। ସ୍ୱପ୍ନ ରୂପକ ପକ୍ଷୀର ଡେଣାକୁ ନକାଟି ତାକୁ ନୀଳ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ। ତାର ଉଡ଼ିବା ଗତିରେ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନଦେଇ, ତାକୁ ଏହି ମାଟିରେ ଅର୍ଥାତ୍ ବାସ୍ତବତାରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ଅନୁଚିତ।

୨. ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ

ମୂଳ ପଦ: ସୁଗନ୍ଧ ସିନା ବିଚ୍ଛୁରିତ ହୁଏ

 ଫେରି ଆସେ କ'ଣ ଧରଣୀରେ ?

ମଞ୍ଜି ବୁଣାଯାଏ ମାଟିର ବୁକୁରେ

 ତାହା କି ଗଗନେ ଉଡ଼ିପାରେ ? ॥୨॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ସୁଗନ୍ଧ - ବାସ୍ନା,

ବିଚ୍ଛୁରିତ - ଖେଳିଯିବା ବା ପ୍ରସାରିତ ହେବା,

ଧରଣୀ - ପୃଥିବୀ,

ଗଗନେ - ଆକାଶରେ।

ଭାବାର୍ଥ: ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ଥରେ ଚାରିଆଡ଼େ ଖେଳିଗଲା ପରେ ତାହା ଆଉ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରିଆସେ ନାହିଁ। ସେହିପରି ମାଟି ତଳେ ପୋତାଯାଉଥିବା ମଞ୍ଜି କେବେହେଲେ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିପାରେ ନାହିଁ। ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିନିଷର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ, ଗତି ଓ ପ୍ରକୃତି ରହିଥାଏ।

🌟 WithTeachers.in🌟

୩. ତୃତୀୟ ପଦ

ମୂଳ ପଦ:

 ନିଆଁ ସିନା ଜଳେ ବସୁନ୍ଧରା ପରେ

ଉଠିଥାଏ ଆକାଶକୁ,

ଉଭୟର ସ୍ଥିତି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଭାସି

ଉଡ଼ିଆସେ ଆଖ୍ ଭିତରକୁ ॥୩॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ବସୁନ୍ଧରା - ପୃଥିବୀ,

ଉଭୟର - ଦୁଇଟିଯାକର (ଏଠାରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର)।

ଭାବାର୍ଥ: ନିଆଁ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଜଳୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାର ଶିଖା ସବୁବେଳେ ଉପରକୁ ବା ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଉଠିଥାଏ। ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଉଭୟଙ୍କ ଅବସ୍ଥିତି ସ୍ୱପ୍ନ ମାଧ୍ୟମରେ ଆସି ଆମ ଆଖି ଭିତରେ ଭାସି ଉଠେ। ସ୍ୱପ୍ନ ହିଁ ମାଟି ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୂରତାକୁ ମେଣ୍ଟାଇ ଦେଇପାରେ।

୪. ଚତୁର୍ଥ ପଦ

ମୂଳ ପଦ:

 ଆରୋହଣ ତାର ରୋକନାହିଁ

ଅବରୋହଣକୁ ବାନ୍ଧ ନାହିଁ,

ମୁକ୍ତ ଗଗନରେ ବୁଲିବାକୁ ଦିଅ

ଫେରି ଆସୁ ତାରା ଜହ୍ନ ଛୁଇଁ । ॥୪॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ଆରୋହଣ - ଉପରକୁ ଉଠିବା ଗତି, ଅବରୋହଣ - ତଳକୁ ଖସିବା ଗତି, ମୁକ୍ତ - ଖୋଲା ବା ସ୍ୱାଧୀନ।

ଭାବାର୍ଥ: ସ୍ୱପ୍ନର ଉପରକୁ ଉଠିବା ବା ତଳକୁ ଖସିବା ଗତିକୁ କେବେହେଲେ ଅଟକାଇବା କିମ୍ବା ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତାକୁ ଖୋଲା ଆକାଶରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବରେ ବୁଲିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ, ଯାହାଫଳରେ ସେ ଉପରକୁ ଯାଇ ତାରା ଓ ଜହ୍ନକୁ ଛୁଇଁ ପୁଣି ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଫେରିଆସିବ।

୫. ପଞ୍ଚମ ପଦ

ମୂଳ ପଦ:

ମେଘରୁ ରଙ୍ଗ କିରଣୁ ଆଲୋକ

 ଆଣିବ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଧରାକୁ,

ସ୍ୱର୍ଗ ସୃଷ୍ଟିର ଶିଳ୍ପ କଳାକୁ

ଶିଖାଇବ ଜଣେ ମଣିଷକୁ। ॥୫॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ଧରା - ପୃଥିବୀ,

 ଶିଳ୍ପ କଳା - ନିର୍ମାଣ କୌଶଳ ବା କାରିଗରୀ।

ଭାବାର୍ଥ: ସ୍ୱାଧୀନ ସ୍ୱପ୍ନ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମେଘରୁ ରଙ୍ଗ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରୁ ଆଲୋକ ଆଣି ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର କରିବ। ଏହା ମଣିଷକୁ ଏହି ଧରିତ୍ରୀରେ ସ୍ୱର୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଅପୂର୍ବ ଶିଳ୍ପକଳା ଓ ନିର୍ମାଣ କୌଶଳ ଶିଖାଇଦେବ।

🌟 WithTeachers.in🌟

୬. ଷଷ୍ଠ ପଦ

ମୂଳ ପଦ:

ଆକାଶେ ପହଁଞ୍ଚୁ ସ୍ୱପ୍ନର ପକ୍ଷୀ

ବାନ୍ଧି ରଖ ନାହିଁ ପୃଥ‌ିବୀରେ

ସ୍ଵପ୍ନର ଡେଣା କାଟନାହିଁ କେବେ

ଗତି ରୋକ ନାହିଁ ଜୀବନରେ। ॥୬॥

ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ପହଁଞ୍ଚୁ - ପ୍ରବେଶ କରୁ ବା ଯାଇ ମିଳୁ, ରୋକ - ଅଟକାଅ।

ଭାବାର୍ଥ: ସ୍ୱପ୍ନ ରୂପକ ପକ୍ଷୀଟି ଖୋଲା ଆକାଶରେ ଯାଇ ନିଶ୍ଚୟ ପହଞ୍ଚୁ, ତାକୁ କେବେବି ପୃଥିବୀରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସ୍ୱପ୍ନର ଡେଣାକୁ କେବେବି ନକାଟି ମଣିଷ ଜୀବନରେ ତାର ଆଗେଇଯିବାର ଗତିକୁ ଅଟକାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସ୍ୱପ୍ନ ହିଁ ଜୀବନକୁ ଆଗେଇ ନେବାର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।